Колку често мислиме дека слушањето е лесно? Како нешто што се случува автоматски, без да ни треба вештина? Во реалноста, слушањето е една од најважните вештини за сите наши релации.

Тоа што слушаме го создава она што гледаме кај другите. Не буквално – не ги „создаваме“ како скулптури, но начинот на кој внимаваме и ги толкуваме зборовите, гласот, па дури и тишината кај другите, ги обликува нашите перцепции. Ако го слушаме детето како е паметно, тоа е она што го гледаме. Ако го слушаме како тврдоглаво, тоа исто така го потврдуваме. Слично е со партнерите, колегите, пријателите – многу често „слушаме“ она што очекуваме да слушнеме, а не вистинската личност пред нас.

Нашите релации се случуваат најмногу во нашите глави. Кога размислуваме за другите, всушност гледаме „репрезентација“ на нив – слика што сме ја создале во умот. Некои карактеристики ги бришеме, некои ги истакнуваме, а некогаш и ги искривуваме. Ова значи дека слушаме личноста која ја очекуваме, не личноста која навистина е пред нас.

Ако сакаме убави и вистински релации, мораме да го поместиме фокусот од претпоставките кон присуството.

Патси Роденбург, коуч за глас и глума, зборува за три „круга“ на нашата енергија:

• Првиот круг – интроспекција: Фокусот е целосно навнатре. Размислуваме за себе, изгубени сме во мислите. Носиме невидлив оклоп.
• Третиот круг – агресија: Енергијата станува оружје. Ја користиме за да шармираме, манипулираме или да ја наметнеме волјата на другите.
• Вториот круг – поврзување: Енергијата излегува и се враќа. Ова е кругот на вистинско „да се биде со“ – моментот кога сме присутни со другата личност и го слушаме вистински, без интерпретации.

Токму тука се случува вистинското слушање: поставуваме прашања за да разјасниме, преформулираме, проверуваме. Не толкуваме, не претпоставуваме, не ги филтрираме по своја претстава. Тука е магијата на поврзаноста – другите се фасцинирани од вашето присуство, а вие од нивното.

Слушањето не е пасивна активност. Тоа е уметност која создава вистински, живи и длабоки релации. И секој кој сака да гради силни врски – со семејство, пријатели или колеги – мора да го совлада овој круг на присутност и внимание.

Да се зајакнеме, заедно.